Demiştim sana, her kolon yıkılır, her duvar çöker ve herkes gider. Her yolun sonu olduğu gibi bak bu yolun da sonundayız. Işıkları kapa, sönelim.
Karanlıktan korkma. Korkuyorsun, biliyorum. Gördüğün her hüzmeyi güneş sanma artık. Ayın parıltısı kadar yanıltıcı, bile bile ışığa döndürme artık yüzünü. Senin dostun karanlık. Bak yine karanlığa döndük.
Kitabın en sevdiğin bölümüymüş, devamında heyecan yok. Umarım kitabın sonuna yakınsındır.
Dizide sevdiğin karakter ölmüş, devamını sırf sonunu merak ettiğinden izleyeceksin. Ama bırakma, sonunu getir. Kendi sonunu merak ettiğinden mi peki şuan devam edişin?
Bir parçası daha bitti hayatının. Daha içindeyken biteceğini biliyordun, keşke daha fazlasını yapsaydın. Keşke daha fazlasına sahip olabilseydin. Ama senin elde edebileceğin bundan ibaret. Güzel bir rüzgar esti ve geçti.
Kalıcı güzelliğe sahip olamazsın sen, bir anlık esintiyle yetineceksin. Bak bu da geçti. Kalıcı olmaması ağlatır mı seni, ağlatır. Ağlatmasın. Ağlama. Yeni esintiler sev. Yeni esintiler düşle. Eskiyi özleme.
Ne anlatıyorum ki, daha şimdiden özlemeye başladın.
Işıkları kapa uyku vakti.
