Bavulumdakiler

Hissizlik güzel bir hismiş. Uçurumdan sarktığım en uç anımda yitirdim tüm duygularımı. Ne konuda olursa olsun en yükseği görünce insanın hüznü de sevinci de önemsizleşiyormuş bir bakıma. Stabil ve heyecansız kalıyormuşsun eskiden tüm evi yakacağın, tüm şehri boşaltacağın şeylere. Bakma bavulumu topladığıma, belki bir gün hissederim ümidim dolu içinde.

Şimdi bir bakalım. Bak bu bavul kaç kez toplandı ama kaç kez gidilmedi, bilmezsin. Aslında bilirsin de ben bırakmıştım saymayı. Bavul toplamak hobim oldu zaten. Gidemediğim her seferde bavulu yaktım ama, bir faydası olmadı. Sen aynı yerde kaldığın sürece eşyalar cümlendeki nesnen bile olamıyor bir bakıma.

Birkaç playlist yaptım mesela yolda dinlerim diye. Sonra bütün şarkıları gömdüm şehrin asla çıkamadığım girişine. Ben de dışardaydım daha gençken, daha çok şey hissetmiştim gösterdiğimden. Rüzgarın canlandırıcı halinden, güneşin en sıcak tonuna ne de genç kalmıştım onca hisle. Ama o zaman da ruhun ölü derlerdi bana. Şimdi görseler ne derler acaba.

Neyin değiştiğini anlatacaktım, şehrin tarihini kovaladım bak yine. E şehrin fethindeki tek asker de bendim, o ilk çadırı kuran da bendim. Bu şehir bendim bak belki de bu yüzden çıkamadım. Yansın tüm ev diye çaktığım kibritleri, bağır çağır komşuların yardımıyla söndürürdüm. Kibriti attığım gibi itfaiyeyi arardım bak yaktım, ama yanmasını da istemedim. Kibriti de atmak istemezdim, biraz da sen zorladın.

Uçurumun kenarında sarkıp bütün o hisleri hissettiğim o kısacık anda, hayatımın en tepesinde öyle şeyler hissettim ki. O kadar gerçeklerdi ki. Uçurumu terk edince hislerimin hiçbir anlamı kalmadı artık. Bavula hatıralarımı değil hissedersem yakabileyim ümidimi doldurdum. Hiç istemediğim o kibriti bile yakmak ne çekici geliyor bu hislerimin yokluğunda. Şehri boşaltın, kasırga çıktı!

Feryadım dilime ulaşamıyor bak, kasırga çıktı, geçer, bekle. Avuçlarımdan akmış bütün hisler. Güneşin doğuşuna heyecanlanan ruhum, doymuş mutluluğa da hüzne de. En dibi de en tepeyi de görmüş, artık dibin dibi bile kar etmeyecek o uçuruma gitmediğim sürece.

Bavulum bana göz kırpıyor, artık bu şehrin vatandaşı değilim. Gitmek eylemi de kalmak eylemi kadar gereksiz artık. Hissizlik de bir hismiş. Derdim tasam kalmadı ama heyecanımı da yitirdin. Şehri boşverin, bavullar kapandı.

Tuz Buz

Gerçekten kendimi kaybeder olmuşum boşluğunda

bak bana neler yaşamışım da kurşun geçirmemiş

bu varoluşunu sana borçlu olan minik yüreğim.

en ufak kelimeye bin parçaya dökülürken ruhum 

yine de senin dokunuşuna aşık olmuş

tuzla buz olmuş dokunuşunla

ama dokunuşuna olan hayranlıktan tuzla buzu unutturmuş

böyle yapanları da ne kınadım zamanında değil mi,

ben de yapmıştım daha önce, artık olmayacaktı.

Bak ne de güzel oldu, nasıl da daha fazla parçalandı.

napıyorum, nereye gidiyorum bir önemi yok öyle bir yok ki

yanımda olduğun müddetçe en kanlı yolları aşardım bak şimdi 

önümdeki düzlüklerin bir anlamı yok

zaten naptığımı ben de bilmiyorum

kötüyüm, kötü en kötü. 

kendimi aşağıladığım kadar kimseyi aşağılamadım.

seni yücelttiğim kadar kendimi bile sevmedim.

belki seni.

sana rağmen seni soylu ve zarif görmek istiyorum hala.

tuzla buzun arasında zor ama

bu da benim sorunum.

acıyı mı seviyorum seni sevdiğimden çok 

yoksa seni çok sevdiğimden mi artıyor toleransım

deli deli bir şey oldum ben iyice

beni sen delirttin, akıllı kalmak bana yakışmazdı.

her zaman yanıldım

neden vazgeçmiyorum

herkesten her şeyden.

senden benden onlardan.

inancımı sağlam tutacak hiçbir şey kalmadı

ama inanıyorum işte

alışkanlık.

neyse öyle işte.

Olasılık

Yalnız kalmış olabilirim

Mavi şeyler terk etmiş olabilir

Hiç kimsem herkes etmemiş olabilir

Kimseden vazgeçememek beni herkesten etmiş olabilir

Ama yine de ben suçlu değilim

Napalım

Klişeler bir nedenden ötürü klişeler

Mesela

Hiç kimse bir sen etmedi, gibi

ya da

İstenmediğin yerde durmamak, gibi

Durmadım

-gitmedim-

Etmedi

Klişeler çok doğru oldukları için mi klişeler?

Suçlu olmak, haklı olmakla karışık

Çizgiler buğulu

Haklı olmayı mutlu olmaya tercih etmek doğru mu

ya da tam tersi doğru mu

ikisi aynı anda mümkün olsa olmaz mı

nihai mutluluk haklılığın yokluğu mu 

yoksa onunla birlikte varlığı mı

Hiçbir yere gidemiyor olabilirim

Burada kalmak istemiyor olabilirim

Sevilmiyor olabilirim

Sevdiğim kadar en azından.

İstenmiyor olabilirim

İstediğimin yanına bile yaklaşmadan.

Ölmüş bile olabilirim

Daha tek bir nefes almadan.

Bak,yine haklı olabilirim.

Çok şey istemedim 

Tek bir şeyde her şeyi istedim

Bu da çok geldi.

Abartmış olabilirim

Saçmalıyor olabilirim

Haksız bile olabilirim

Ama çokça sevmeyi de bilirim

Bir önemi olmayabilir

var mı

yok

bir önemim yok.