Hiçleşmek

 Her şey boşunalaşmış, yazdığım her kelimem, her hissim hep seninmiş ama şimdi hiçleşmiş. 

Aklım yine sen dolu. Kendime hatırlatmaya çalışıyorum beklediğin ilgi benden değil. Başkalarından istediğini. Ama endişem de merakım da hala senin. Bir an unutursam 2 haftayı diye korkuyorum. Bana gel istiyorum, nelere mal olacağından korkarak. Belki gidişin daha iyidir, iyiler kalacaktır anılarda. Ama hala anılarım değil geleceğim ol diye tüm benliğimin isteği. Ama olmamalı. 

Benden vazgeçtin. Beni artık eskisi gibi istemiyorsun. Yol bitti, ayrı yerlere gidişimiz artık. Birlikte yürüdüğümüz yolu çok özlüyorum. Yanına yoldaş bulmandan korkuyorum, ama kötü olmanı da istemiyorum. Bensiz mutluluğun içime hançer oluyor ama mutsuzluğun beni öldürür. 

Bir yolu olsa diyorum. 

Beni tekrar sevmenin. 

Beni bırakmayacağına inanmamın bir yolu olsa. 

Ama yorgunsun ve yükün paylaşılamayacak kadar çoğalmış. 

Sana kızmıyorum, kızacak kimse de yok. Ama özlüyorum işte. Kollarıma alıp gözyaşlarını silmek istiyorum hala. Üzüntülerini sevgimle yok etmek. 

Mümkün değil artık. Senin üzüntün de başkasının sevgisiyle düzelecek günün birinde. 

Seni seviyorum diyememek çok zor.