Neler değişti en sabit sandıklarımızın arasında.
Durgun sandığımız koca göl dalgalarla dolu bir okyanusmuş meğer.
Yas tutar gibi izliyorum o denizi şimdi.
Eski huzuru yok.
Eski acısı da yok
Bunca değişim iyi haber mi bilmem
Kalır sandığımız her şeyin kaybolabilmesi iyi midir bilmem
Üzgünüm artık üzgün olmayışıma.
Yas tutuyorum sadece gözyaşı yok hüzün yok.
Saygıdan duyulan bir yas kaldı geriye onca büyük hikayelerden sonra.
Hikayeler söylendi ve bitti.
Ne kadar garip hatırlanmayacak olması bir zamanlar en büyük en önemli gelen şeylerin?
Kaybolup gideceğini bilemezdik ama kaybolmasına da izin verdik.
En iyisi buydu. Elimizden gelen sadece buydu.
Tozlu sayfalarda kaldı geleceğim.
Yeni bir gelecek mümkün mü büyük hikayenin gölgesinde bilmem
Ama eski geleceğim mümkün değil
Çünkü bu sadece bir saygı yası
Üzülen yok
Seven yok
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder