Anlatacaklarım Var

Şimdi anlatacaklarım biraz özel.

Çocuklar çıksın

Anlat anlat bitmez hissettiklerim ya neyse.

Bakın, bir çocuk var

Bakın, dünyalardan güzel sever

Şahidim, ve kefilim

Bu zamanda kimseye kefil olunmaz, kıymet bil çocuk.

Bakın bir bu konuda, çok beceriksiz.

Kıymet bilmez.

Ben sensiz bir hiçim demedim hiç

Bakın o dedi.

Ben hiç oldum, defalarca kez yok oldum.

O olmadı.

Ah daha neler neler dedi ya Allah şahit...

Bu girer mi yalandan sevmeye?

Ama gerçekten sevdi, kefilim.

Ya da biraz salağım.

Çok seviyorum bu da aynı şey değil mi zaten

-Bu bir soru değil-

Sadece başkasını daha çok sevdi

Bak burda beni öpmedi

Biz bu evde hiç sevişmedik

Bu ev de yok zaten

Olsaydı belki öperdi

Bak uykumda benleydi ama asla yanımda değildi

Ben onun kalbinde uyudum

Sonra kalbi beni kapı dışarı etti

Çok karışık ama inanın daha nasıl anlatılır bilmiyorum

Biliyor musunuz, o anlatmaz bile

Bu ev yok

Ama o benim için evden fazlası

Duygulardan bir çatı oluşturduk başımıza

Sonra yıktı gitti

Ben duygularla aldatıldım

Bakın bir kız var, dünyalardan çok sever

Biliyorum çünkü o kız benim

Herkes güzel sever eminim

Ama vallahi benim sevişimi haketmedi

Belki de benim sevişimi sevmedi

Başkalarının sevmeyişini nasıl sevdi

Orası benim için de muallak

Aşk gibi bir şey, ama asla aşk değil

Aşktan daha önemli, devlet meselesi

Aynı kandan, aynı candan olmak gibi, ama öyle değil

Anlatılmaz yaşanır ama yaşamayın 

Çok can yakıyor sonra

Ölüm gibi, ama sonrasındaki huzur yok hali.

neyse çocuklar uyusun, bana ölüm vakti.