Pollyanna

Ne yalanlar söyledim de hepsi kendimeydi. Hiçbir söz vermedim de bana verilen sözlerin yükü benim omuzlarıma bindi.

Sevgin yalanın üstüne kuruluymuş; zamanın, sevgin, bütün çaban yalan uğrunaymış, öğrendin de ne değişti? Toz kondurmamak senin sevginin sonucu. Nedeni kaldırınca sonuç da kalkmalı ortadan belki ama kalkmıyor. Sevgin yoktan var oldu ama yoka gitmiyor.

Sevgi her şeyi çözer, çok seversen hallolur. Bok olur. Hiçbir şey hallolmaz artık vazgeç peri masallarından, inancının temeli bile yalanmış hala neye inanmaya çalışıyorsun, anlamıyorum. Bir bıraksan kendini kurtulacaksın, ısrarla sevgini savunmaya devam ediyorsun. Bırak artık bomboş bir çabaymış bütün o sevgiyle hallolur masalı. İnsanoğlu o kadar iyi değilmiş, sadece bencilmiş. Herkes gidebilene kadar limana yerleşir de buranın son durağı olduğuna inandırmak istermiş. Aptallık yapmasana artık, giden gitti, demiri çoktan aldı. Bak diyorsun ki, nasıl? Nasıl olabilir onca sevgisi bu kadar bitebilir? Anlasana artık o sevgi hiç varolmadı. Senin hak etmek için naptım dediğin sevgi zaten yokmuş, sen salakmışsın sadece hepsi bu. Sevgi her şeyi çözer sanmışsın. Bak tekrar diyorum, hiçbir boku çözmez vazgeç artık.

Biteceğini biliyordun, neden başkasının inandırmasına izin verdin? Kendi bildiğinden neden şaştın da peri masalındasın sandın? Gerçekliği hiçbir zaman sevmedin biliyoruz, ama neden bir başkasının hayallerini kurmasına izin verdin? Kimseyi yanına almamaya geri dön. Herkes bencil ve kimseye güven olmaz. Bak bu dünyanın tek kuralı bu.

Yazıkların bile kötüleşti. Bırak o da kötüleşsin gözünde. Bırak o sevginle sardığın değilmiş. Sandığın değilmiş, bırak da artık gör şu gerçekleri.

Sevgi her şeyi çözermiş. Pollyanna bile senin kadar yanılmadı.