Sesine Mektup

Sesinde içime işleyen bir şeyler var, gözlerim seni özlemezse kulaklarım sesini özler. Özlem dolu sesinle kapımı çalsan sonuna kadar açılır kulaklarım. Sularım ısınıyor sesinin çarptığı her an. İçim sıcak kalsın müsaadenle. Sesini benimle bırak, ben ona iyi bakarım.

Sevginin en güzel rengi sesinle bütünleştiğinde, sularım yalnızca ısınmıyor. buharlaşıyor uğruna.
Öfkenin en sıcak tonu sesine yerleştiğinde bile durup dinleniyorsun tarafımdan, bilesin. Yanında kalamıyorum o anlarda, üzgünüm. Ancak sesin öyle bir boyut ki ben kaybolup atmosferin dışına çıkıyorum, seni duydukça. Hüzün sesini bozduğunda içim kırılıyor. Çöküyor ses tonunun ağırlığı yüreğimin en derin kuyularına. Seni dinlemek yine de rehabilitasyon sebebi. Kelimeler en mutsuz halindeyken bile en mutlu ben oluyorum senin sesinle.

Müsaaden varsa pılımı pırtımı toplayıp sesine yerleşmek isterim. Öyle gelip geçici değil, kalıcı olmak niyetim. Sesinle yaşamanın bedeli bir yürekse çoktan teslim ettim diline. Çok fazla bir eşyam yok, kalbim senin zaten kalan sadece benim.

Şeftali kokan sesinde yaşamak isterim. Bir ses neden şeftali kokar bilemiyorum ama sesin içime doluyor, her bir notası kalbimin ritmine sarmalanıyor, bilmeni isterim.