Aslında başkasını anımsadığından kullandığın cümleler var bir tek bana kalan.
Bunu bile bile kanmışlığım var elimde. Başka hiçbir şey yok.
Bunun acısı geçmiyor, en sevgi dolu anında bile yanımızda üçüncü biri olduğunu düşünmek beni parçalıyor. Bana ayırdığın her şarkının başka bir kalbe olduğunu bile bile eşlik ettim ben, sen farkında mıydın onu bile bilmiyorum. Ben farkındaydım buna rağmen yandım.
Bunca çaban niyeydi anlamıyorum. Beni sevmiyordun, biliyorum. Ben de seni sevmiyordum, korkma. Ama neden kendini sevdirmeyeydi bunca hevesin, içime kazıdın en ağır sevgileri, neden?
Şimdi seni anımsamayı sevmiyorum, bunu affedemiyorum. Anımsayınca en güzel anlarda bile yanımda değildin, bunu fark ediyorum. O zaman da farkındaymışım da görmezden gelmişim. Kendime acıyorum.
Sende bana ait hiçbir şey yok, buna üzülüyorum. Bende her kelime senle anlam kazanırken sen benimle konuşurken bile bir başkasına bakıyordun. Bana özel hiçbir kelimen yok, bu da benim yenilgim. Sen beni anımsamazsın, ben seni anımsamamalıyım. Bu da benim sonum.
Üçüncü taraf bendim, görmezden geldim. Kendime acıyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder